Kikis ไม่ใช่ตำราเรียน
สำหรับคนที่รู้พื้นฐานแล้ว แต่ “ความต่อเนื่อง” คือสิ่งที่ยากเสมอ
คุณรู้ตัวอักษร รู้ไวยากรณ์พื้นฐาน แต่ทักษะกลับไม่สะสม — เหตุผลไม่ใช่พรสวรรค์ แต่คือเวลา คือชีวิตที่ไม่เอื้อให้ทำอะไรต่อเนื่อง
Kikis จึงเริ่มต้นต่างออกไป ภาษาไม่มีที่สิ้นสุด แต่คำและรูปแบบที่คุณใช้นั้นแทบจะตายตัว — ในทุกภาษา Kikis เก็บสำนวนที่คุณใช้บ่อย แล้วปลุกมันเงียบ ๆ ก่อนที่จะถูกลืม ไม่ใช่การท่องจำลึก ๆ แต่คือการได้พบกันอีกครั้งก่อนลืมพอดี
และผ่านบทความรายวัน โต๊ะเล็ก ๆ และบทสนทนา คุณจะได้ค้นพบคำใหม่ ๆ ที่ดึงดูดคุณ จนกว่าคำของคุณจะกลายเป็นภาษาใหม่ของคุณ
ทำไมต้องวิธีนี้
ราว 95% ของบทสนทนาในชีวิตประจำวันอยู่ในคำที่ใช้บ่อยที่สุดเพียง 2,000 คำ (คลังภาษาอังกฤษพูด, Adolphs & Schmitt 2003)
เจ้าของภาษารู้คำมากกว่า 40,000 คำ แต่พูดจริงวันละราว 16,000 คำ — ก็คือไม่กี่พันคำเดิมวนซ้ำ (Brysbaert 2016 · Mehl 2007, Science)
มากกว่าครึ่งของสิ่งที่เราพูดไม่ได้ประกอบขึ้นสด ๆ แต่เป็นสำนวนและรูปแบบที่ตกผลึกอยู่แล้ว (Erman & Warren 2000)
แหล่งอ้างอิง
- Adolphs, S. & Schmitt, N. (2003). Lexical Coverage of Spoken Discourse. Applied Linguistics 24(4).
- Brysbaert, M., Stevens, M., Mandera, P. & Keuleers, E. (2016). How Many Words Do We Know? Frontiers in Psychology 7:1116.
- Mehl, M. R. et al. (2007). Are Women Really More Talkative Than Men? Science 317(5834).
- Erman, B. & Warren, B. (2000). The idiom principle and the open choice principle. Text 20(1).